شیدای جعلی

داشتم فکر میکردم که من هیچوقت نخواستم خودم باشم!

داخل نوشته هام،حرفام و خیلی چیزای دیگه.

مثلا دلم میخواد حالت نوشته هام(به غیر از انشاء) مثل بقیه باشه،یا به خوبی دیگران با مزه باشم،البته بماند که خیلی جوک بلدم و بعضی وقت ها یه چیزایی میگم خوانواده تا یه ربع میخندن! ولی هنوز احساس میکنم با مزه نیستم!

رساتش اینه که احساس میکنم بقیه زیاد از خود اصلی من خوششون نمیاد به خاطر همین منم زیاد از خود اصلیم استفاده نمیکنم

همین نوشته هام رو هم اکثرا مثل نوشته هایی که داخل سایت های دیگه هست باشه.

مثلا همین آیا گفتن اخر جمله ها،چون فکر میکنم بامزه هستش و بقیه دوست دارن

دیشب که داشتم نوشته هام رو میخوندم احساس کردم حالت نوشته هام خود اصلیم نیست. یعنی خودم خودم رو درست نشناختم!

با خودم فکر کردم که شما عکس پروفایلم رو میبینید بعد این نوشته ها رو میخونید از من چه تصویری دارید؟

به نطیجه رسیدم که شما فقط صدام رو دارید نه تصویر!

تازه از صدام خوشم نمیاد چون فهمیدم خیلی نازک و حالت جیغ جیغی داره:)

یعنی احساس میکنم صدام از بچگیم تا به حال فرقی نکرده!

به خاطر همین صعی میکنم صدام رو یکم کلفت تر کنم ولی خوب زیاد تاثیر نداره

اخه من صدایی که وقتی خودم حرف میزنم میشنوم خیلی قشنگه! ولی وقتی صدام رو ضبط کردم دیدم از صدایی که خودم میشنوم نازک تره کلی توی ذوقم خورد:(

نمیدوم در حالی که از خودم و کارام و هنرام خیلی خوشنودم! بازم سعی میکنم مثل بقیه باشم

چرا

................................................

الان دارید باخودتون میگید این چه ادم درگیریه بابا!

/ 0 نظر / 7 بازدید